Noszę się z zamiarem napisania mega notki o tych wszystkich wydarzeniach jakie zaistniały na przestrzeni czasu mojej ostatniej nieobecności.

Jest tylko jedno ale

Nie chce mi się. ;d

A im dłużej się przymierzam, tym dłużej nic nie piszę na blogu. Przeszłość jak widać szkodzi..

Właśnie fajna wiadomość dotarła mnie kilka dni temu. Koleżanka, która jest fanką niejakich Vampsów, wygrała w konkursie na najlepszy teledysk do ich piosenki, wygraną jest spotkanie z liderami zespołu, w Paryżu.

A. wpadła w histerie i prawie ścian mieszkania ze szczęścia nie rozniosła ;x. Ja sam jestem dumny, jako iż byłem głównym (w zasadzie jedynym) montażystą tego klipu .

Zobaczcie sami ;d

No... może by się tak.. odezwać?

ostatni wpis 248 dni temu... nie no spoko , ale mam pewien genialny pomysł.. udajmy że tego nie było .

Sporo się wydarzyło (dziwne jak by było inaczej, nawet jak na moje skromne, zapuszczone dotąd w ciemnym kąciku szarości życie ;d), ale opiszę to potem, na razie jestem zmęczony po pracy i idę się wykąpać i pewnie spać. Więc w skrócie:

- mieszkam w Warszawie
- z przyjacielem poznanym w necie
- który od 3 miesięcy jest moim chłopakiem ^^
- żyje bardzo.. jakby to nazwać.. no, powiedzmy łagodnie, że wszystko jest dość zakręcone ^^
- ogólnie jest zajebiście

I tyle na razie, do następnego wpisu.. który pojawi się w krótszym niż ostatnio czasie .

Wyszło jak zwykle. Nikomu nawet nie chciało się podać choćby samej tylko nazwy miejscowości i pomóc jeżykowi ;[. A czarty z wami! =D. Uda się i tak, choćbym miał w poszukiwaniu pracy przewalić całą Polskę do góry nogami xd.

Wczoraj atakowałem:
Lubartów - lipa
Poznań - lipa
Radom - lipa
Słupsk - lipa

Dzisiaj szturm na Opole lubelskie, Kielce i Nowe Miasto nad Pilicą ^^. Ej no co, robię co mogę ;p.

Jak kto ma jeszcze jaki pomysł gdzie jeszcze mogę spróbować poszturmować to pisać ;p.


A wracając do tego co napisałem na początku. To jest właściwie smutne i w ogóle zastanawiające, jak ludzie obcy są dla siebie. Nie chce tu jechać po patriotyzmie, bo to słowo ma raczej dziś chyba dość odpychający oddźwięk, ale ogólnie o społeczeństwie, o wspólnocie. Jakże by świat prostszy by był, gdyby każdy z nas, tak naturalnie, pomagał jeden drugiemu. Darzył sympatią, więzią, przyjaźnią. Wiadomo że istnieją różne mroczniejsze elementy w społeczeństwie, ale jednak nie wszyscy są z miejsca zaraz tacy zdewaluowani.
Mogło by być jak w naturze. Jesteśmy stadem, wspólnym jednym organizmem działającym we wspólnym celu.. no dobra starczy.
Idę szturmować ;p.

Chcę odejść, skończyć i zerwać z tym wszystkim. Odejść gdzieś daleko, gdziekolwiek, za jakiekolwiek pieniądze, za jakikolwiek dach nad głową, nieważne. Co z tego że nierozsądne, nierozsądne były ostatnie 24 lata mojego pyłkowego życia. Nie no dobra, dzieciństwo było całkiem spoko ;D, to powiedzmy że nierozsądne było ostatnich kilkanaście lat... tak. Żal jak com i pl łamane przez eu
Mam już dość, już mi oko lata, gdy na co dzień muszę słuchać tych maminych wywodów i przesłuchań na temat każdego przeżytego przeze ze mnie dnia.
Czy to już nie jest pewna przesada?

Wiem jak to wszystko brzmi, myślicie że nie wiem o tym jaką niesamodzielnością się odznaczam? Infantylnością? Naiwnością? Bardzo dobrze to wiem i wcale nie jest mi do śmiechu. Trudno, żyje sobie takie coś na tym świecie i trzeba się z tym pogodzić. Jakoś to coś sobie poradzi i wybrnie z tego bagienka.

Póki co perypetie ostatniego tygodnia już spełzły po mnie jak nic nie warte wspomnienia, ale rozterki zadumania nad kolejnymi postępkami życiowymi pozostały.
Z moją obecną szkołą wiążą się tak na prawdę pewne nieszczęśliwe elementy, które zadecydowały o tym iż jestem studentem, ponownie.
Sęk w tym, że pobudki nie wypłynęły nigdy z mojej intencji, a intencji rodziciela.
Przed przystąpieniem do egzaminów wstępnych ojciec wziął mnie na prywatną rozmowę. Byłem akurat wtedy w trakcie szukania pracy, więc bezpośrednio nawiązał właśnie do niej, a konkretnie do mojego zawodu. Szkoda pisaniny na szczegóły, ogólnie zagaił coś o tym, że po co mi właściwie była ta szkoła (masażu). Argumenty o tym, że jest to zawód, który na prawdę lubię jakoś chyba do niego nie trawiły, albo to ja za mało się w tej rozmowie starałem. Podobnie nie trafiły do niego argumenty, że przecież dzisiejsza sytuacja na rynku pracy nie jest łatwa i trzeba się postarać, a ja nie powiedziałem na tym rynku jeszcze ostatniego słowa. On powiedział wtedy coś w sensie że "dobrego specjalistę przyjmą wszędzie bez gadania". Nie zareagowałem wtedy natychmiast na te słowa, ale w sumie jakaś część mnie odebrała je jak zlekceważenie, jak stwierdzenie że jestem do dupy masażysta i nikt mnie nie zechce zatrudnić, i w ogóle co to za zawód.
Dałem się wtedy perfidnie zmanipulować i wedle jego woli, tak jak kazał, podjąłem naukę w szkole językowej, od początku wątpiąc czy to dobry wybór... ale mogłem przecież spróbować. Dzisiaj wiem jak głupi błąd zrobiłem. Zachowałem się jak odmóżdżone popychadło, które dało sobie wmówić to co myśli druga osoba i ślepo podążyłem za narzuconym poleceniem.
Co dzisiaj czuję, jest wynikiem tego co się wtedy wydarzyło. Mam żal do siebie za tą szkołę, a jednocześnie zwątpienie we własne siły i niewiele brakuje bym znów zaczął popadać w jakieś psychiczne nisze. W porę jednak staram się opamiętać.
Plan jest taki.
Jutro pójdę jeszcze do szkoły, zrobię też tak we wtorek, środę itd. i jak będzie trzeba, utrzymam taki stan obecności nawet do końca miesiąca. Choć w tej sprawie moje nastawienie do szkoły jest już raczej przesądzone, ale nie wiem.. dam jeszcze temu szanse. Równocześnie od jutra rozpoczynam poszukiwania nowej pracy. Gdy takową znajdę, zadecyduje to o moim być albo nie być w obecnej szkole.
Generalną jednak kwestią, do rozkminienia na jutro będzie gruntowne przebadanie siebie pod kątem "Czego ja chcę".
Jest jasne że trzeba coś z tym zrobić, a ja nie zamierzam ciągnąć takiego nijakiego stanu jaki jest teraz w nieskończoność. Nie pali się, ale im szybciej tym lepiej.

Damn, skończyło się żarcie dla rybek.